Een bijzondere finale

zie deel 4 hier

Ik ben aanvoerder van het voetbalelftal van mijn katholieke lagere school. We hebben de finale bereikt door de hervormde en gereformeerde scholen met grote cijfers te verslaan. Ook de openbare school, een veelvuldig halve finalist, heeft eraan moeten geloven. We staan tegenover de katholieke jongensschool, onze eeuwige rivaal.

De eindstrijd staat op het punt te beginnen. “Ik ga keepen, dan maken we meer kans!”, zegt een van onze beste spelers plotseling. Hij heeft het op zijn heupen gekregen en wil koste wat kost in het doel staan. “Nee joh, we kunnen je niet missen! Wie moet er anders op jouw positie spelen?”, probeer ik hem nog over te halen. Ook andere spelers praten op hem in. Maar hij is onvermurwbaar. Ik moet als aanvoerder op het laatste nippertje een aantal omzettingen plegen. Geen onderwijzer die zich met het voetbalteam bemoeit.

Vanaf het eerste fluitsignaal speelt mijn ploeg chaotisch en nerveus. Het gemis van een van onze beste spelers is voelbaar. Tussen de palen van de fietsenstalling op het schoolplein kan hij heel goed keepen, maar op het veld blijkt hij te klein en het doel te groot. Duiken kan ie niet. De tegenstander profiteert genadeloos. Voor we het weten staan we met 4-0 achter.

“Je hebt er niks van gebakken en gaat weer op je eigen positie spelen!”, sommeer ik mijn recalcitrante teamgenoot in de rust. Deze keer duldt ik geen tegenspraak. Na rust spelen wij gedreven en vrijuit. De tegenpartij wordt naar achteren gedrukt, maar er is geen doorkomen aan. De ene aanvalsgolf na de andere loopt dood op een massief verdedigingsblok.

Kort voor tijd omspeel ik twee tegenstanders en schiet de bal geplaatst in de rechterhoek van het doel. Een beauty. Ik spring hoog op en gooi mijn gebalde vuist in de lucht. Mijn arm is pas weer neerwaarts gericht als mijn voeten de grond raken. Ik kijk naar de zijlijn waar onze hoofdonderwijzer staat. Hij maakt een wegwerpgebaar.

tweede prijsDiezelfde goede speler die in de finale van het schoolvoetbaltoernooi zijn kont tegen de krib gooide, was mijn beste vriend. Ik kwam vaak bij hem thuis. Zijn vader kende ik als een stille man. Meestentijds verbleef hij op het balkon van de woonkamer, met een biertje en een sigaret alleen voor zich uitstarend terwijl het binnen een drukte van belang was. Want het gezin van mijn vriend was groot en er hing vaak allerhande volk rond.

Maar op onverwachte momenten mengde die vader zich in de mêlee van de huiskamer en kon hij, blijkens het gelach, geestig uit de hoek komen. Over hem deed het gerucht de ronde dat hij de briljante slogan Kopen bij de Spar is sparen bij de koop had bedacht. Achteraf bleek deze tijdloze oneliner afkomstig te zijn van zijn nog stillere broer, bij wie mijn vriend en ik soms thuis speelden.

doe maar gewoonEén vondst moet wel degelijk worden toegeschreven aan de vader van mijn vriend. Hij kwam op het lumineuze idee om zijn zoon in z’n dagelijkse kloffie in de Koninginnedag optocht mee te laten lopen met een bord waarop de tekst Gewone Jongen stond. Mijn vriend had geen keus. Hij kon niet anders dan de originele inval van zijn vader verwezenlijken.

Zo geschiedde dat ik op een zonnige ochtend in een dorp boven de grote rivieren temidden van een lange stoet bont verklede en geschminkte figuren een Gewone Jongen zag lopen. Hij was het willoos vehikel van zijn vaders grappigheid. Er ging een welhCarnaval in 'het dorp'aast homerisch gelach op toen mijn vriend langsliep en wij op hem neerkeken. Ik was de enige die niet meelachte en er een onbehaaglijk gevoel bij had. Mijn vriend won wel een prijs, maar het klopte gewoon niet. Iedere jongen van twaalf voelt zich juist bijzónder.

zie deel 6 hier

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s