Den Haag in oorlog

zie deel 2 hier

We leven alweer een tijdje in het nieuwe jaar, maar nog lang niet alle schade van oud en nieuw is hersteld. En dan heb ik het alleen over materiële schade, want heel veel lichamelijk letsel dat tijdens dit demonische feest wordt opgelopen is blijvend. Hoe dan ook, alle berichtgeving rond de gevolgen van de afgelopen nieuwjaarsnacht deed mij weer terugdenken aan die ene keer dat ik tijdens De Nacht door het brandende Den Haag zwierf.

Zelf woonde ik in de Schilderswijk, een goede vriend van mij werkte als jongerenwerker in een buurthuis in een andere Haagse volkswijk. Het was 1976, en wie nu denkt dat het er in die tijd vreedzamer aan toeging dan tegenwoordig vergist zich.

Ik was 21 en kwam regelmatig bij mijn vriend in dat buurthuis langs. Omdat ik goed van de tongriem was gesneden en zeer bedreven in het voetbalspelletje, accepteerden ze me daar. Bovendien beheerste ik het Haags goed, waardoor ik niet als een buitenstaander werd beschouwd. Ik werd zelfs vaak in vertrouwen genomen door de jeugdige bezoekers van dat buurthuis. Dat leverde heel wat bekentenissen van gewelddadigheden en andere trieste verhalen op. Ik heb ook de meest afschrikwekkende wapens gezien, want die jongens waren geen Amsterdamse lieverdjes.

Tijdens de traditionele kerstbomenjacht, voorafgaand aan oud en nieuw, bleven die wapens niet op zak. Er heerste in die periode een bijzonder gespannen sfeer in het buurthuis, want elk moment kon de vijand toeslaan. Tegelijkertijd werden er snode plannen beraamd om rivaliserende buurten te slim af te zijn. Wie de meeste kerstbomen in de wacht wist te slepen, kon ook het grootste ‘vreugdevuur’ ontsteken.

Mijn vrienden en ik wilden weleens zien hoe zo’n jaarwisseling in het Haagse verliep. We besloten om gezamenlijk vanuit mijn woonruimte te vertrekken en een city tour te maken, waarbij we de meest beruchte wijken zouden aandoen. Vertrouwend op mijn kennis van de Haagse volksgewoontes, mijn eigen sociale vaardigheden en niet in het minst op mijn vermogen om me bliksemsnel uit de voeten te maken, durfde ik het aan om tijdens die hellenacht op stap te gaan.

Wat ik zag overtrof mijn stoutste verwachtingen. Het was oorlog in de stad. Politiejeeps, aan alle kanten omgeven door rieten schilden, sjeesden langs, op tal van kruispunten laaiden de vuren hoog op, willekeurige auto’s werden er zonder pardon ingereden en brandden volledig uit. Voor zover woningen niet beschermd waren, barstten hun ruiten door de hitte van de branden. Het geknal van het vuurwerk deed horen en zien vergaan. Chaos en anarchie heersten. De politie stond er machteloos tegenover, alle machtsvertoon ten spijt.

De ochtend na De Nacht namen wij poolshoogte. De stad was verraderlijk rustig. Maar de uitgebrande carrosserieën, de gaten in het asfalt, alsof er granaten waren ingeslagen, de talloze nasmeulende vuurtjes, de opgebroken stukken wegdek – al die stille getuigen spraken duidelijke taal: de boze geesten waren verjaagd, maar het had eerst flink gespookt.

zie deel 4 hier

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s