De man van een miljard

zie deel 4 hier

psychologische testBeide Sociale Diensten hadden me in principe goedgekeurd. Ik moest alleen nog een psychologische test doorstaan. Voor Den Haag vond die plaats bij een particuliere instelling in Rotterdam en nam bijna een hele dag in beslag. Terwijl de testafnemer voor me ging zitten zei hij: “Je moet deze opdracht uitvoeren zonder mij erbij te betrekken”. “Dit lijkt me een goede aanpak, wat denkt u?”, vroeg ik na enige tijd, waarop de man voor me knikte. We losten vervolgens eendrachtig de lastige puzzel op.

Ik kreeg eerst bericht vanuit Den Haag dat ik was aangenomen. Voordat ik daarop reageerde, wachtte ik de uitslag van Rotterdam af. Kort na de brief uit Den Haag ontving ik een uitnodiging van het gemeentelijk psychologisch testbureau van Rotterdam voor het evaluatiegesprek. Ik was benieuwd wat ik te horen zou krijgen.

“U bent eigenlijk niet geschikt voor deze functie”, zei de testpsychologe van Rotterdam. “Waarin schiet ik dan tekort?”, was mijn vraag. Ik was verrast door haar mededeling en moest deze even verwerken. “U bent in principe overgekwalificeerd. Uit de test blijkt dat u op academisch niveau zit. Waarom bent u niet gaan studeren?” “Dat niveau verbaast me niet,” antwoordde ik, “want ik héb sociale vaardighedengestudeerd, maar de studie was niet wat ik ervan verwacht had.” “Uit de test blijkt dat u qua sociale vaardigheden voldoet aan de functie-eisen,” zei ze tot mijn opluchting, “ik zal dus een positief advies uitbrengen aan de Sociale Dienst”, sloot ze het gesprek af. Ik kon dus kiezen. Wat een luxe.

Ik hoefde niet lang na te denken. Gaf Den Haag mij de indruk vooral de negatieve kanten te benadrukken en de cliënt als een lastige opponent te zien, Rotterdam deed precies het tegenovergestelde. Daar heerste geloof in de cliënt en werd deze juist beschouwd als iemand die waar mogelijk geholpen moest worden. De bijstandsambtenaar moest veranderen van bijstandsboer in een maatschappelijk werker die de totaalsituatie van de cliënt overzag.

Ien DalesOnder de bezielende leiding van kersverse directeur Ien Dales was grote schoonmaak gehouden in de zieltogende, door fraude en corruptie geteisterde Sociale Dienst van Rotterdam. Dales was aangesteld om orde op zaken te stellen en om voor een radicaal andere cultuur te zorgen. Dat had ze zich niet twee keer laten zeggen. De dienst had een ware metamorfose ondergaan, een ongekend ingrijpende make over.

Dales had de vaste gewoonte om elke maand kennis te maken met al het nieuw aangenomen personeel. Ze vertelde wat over zichzelf, over de dienst, over de ontwikkelingen die in gang waren gezet, vroeg mensen iets over zichzelf te vertellen en stelde vragen.

guldens
één miljoen van deze briefjes

“Heeft iemand van u enig idee hoe hoog onze begroting is, om alle uitkeringen en de kosten van de dienst zelf te kunnen betalen?” Er werden wat bedragen genoemd, alle in de miljoenen, maar niemand raadde maar bij benadering het juiste bedrag. “Ik denk dat het ongeveer één miljard is”, zei ik. Verrast wendde Dales zich naar mij toe. “Hoe weet u dat? Het ís precies één miljard!” Ze nam me nog eens goed op. “Ik vond het een mooi rond getal en het leek me wel een aardige gok”, antwoordde ik. “U bent de eerste die het juiste bedrag noemt”, zei ze.

Mijn eerste korte optreden in dienst van mijn nieuwe werkgever had een klein succesje opgeleverd. Ik was benieuwd hoe het vervolg zou zijn.

zie deel 6 hier

2 thoughts on “De man van een miljard”

  1. Die vraag van Ien Dales, die zou ik niet gokkend beantwoorden, maar berekenend.
    Rotterdam heeft pakweg een half miljoen inwomers, als dan 6% in aanmerking komt voor een uitkering wegens werkloosheid overgegaan in Bijstand dus door de gemeente uitgedeeld ipv de Sociale Verzekeringsbank of het UWV , dan zit je aan 30000 uitkeringen, dat zal in die jaren toch niet meer dan 15000 gulden op jaarbasis zijn geweest, zodat ik uitkom op 450 miljoen.gulden.

    Om aan een miljard te komen : 12% ipv 6 lijkt me veel te hoog en 30000 uitkering ook.

    1. Het was een berekenende gok. Maar de variabelen waren te onduidelijk om een rationele berekening te maken, en dat bovendien nog in een split second. Daarnaast waren in dat bedrag ook de kosten van de Sociale Dienst zelf (personeel, gebouwen enz.) inbegrepen, zoals in het artikel te lezen is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s