Geverfde vent

Wie met enige oplettendheid naar bovenstaande foto heeft gekeken, moet zijn opgevallen dat mijn idioot zwarte haar volstrekt onnatuurlijk oogt. Dat is helemaal niet raar, want dat ís het ook. Ik bedoel die zwarte kleur, niet het haar zelf. Dat is echt. Maar de kleur van het haar is nep. En dan zijn we nu zo’n beetje waar we wezen moeten, bij de vraag waarom dat haar zo zwart is en zo’n overduidelijk kunstmatige kleur heeft.

DroompjeabZe had prachtig lang ravenzwart haar. Alleen dat al was voor mij bijna reden genoeg om head over heels verliefd op haar te worden. Ik werd het dan ook, omdat niet alleen haar haar zo schitterend was, maar ook haar hele lijf. En natuurlijk óók omdat ze zo’n edel karakter had en zo’n zuiver innerlijk.

Ikzelf stak een beetje bleekjes tegen haar af. Goed, mijn kleurrijke persoonlijkheid mocht er wezen. Het bleke zat ‘m dan ook in mijn uiterlijk, dat in de nabijheid van haar stralende schoonheid enigszins naar de achtergrond verdween. Daar kwam nog eens bij dat ik al aardig aan het vergrijzen was. Op zich niet vreemd, gezien mijn leeftijd, maar hoewel mijn trekken nog zo sprekend waren als die van een jonge god, trok mijn rommelige haar – met licht- en donkerbruine plukken en diverse tinten grijs willekeurig verdeeld over mijn kapsel – de boel toch behoorlijk naar beneden.

Ik ging er geestelijk niet onder gebukt, maar leuk vond ik het niet, die persoonlijke vergrijzing, en zeker niet omdat het op zo’n ongeordende manier verliep. Ik liep er bij als een overjarige punker die nog niet in de gaten heeft dat de vorige eeuw al voorbij is. Hoewel ik nooit wat je noemt een héél knappe man ben geweest, zijn mijn looks ook weer niet mijn allerzwakste punt, al is ook mijn karakter niet verkeerd en mogen mijn intelligentie en goede smaak niet uitgevlakt worden.

De hond was ook pikzwart en een extra argument om het vergrijzingsprobleem radicaal aan te pakken. Ik opperde dat het toch wel erg grappig zou zijn als we alledrie dezelfde haarkleur zouden hebben. En zo kon ik haar overhalen om een, zoals ze dat noemen, grondige make-over op mijn haardos los te laten door die geheel zwart te laten verven.

De hond hoefde niet zwartgemaakt te worden

En zo gebeurde het dat ik op een mooie ochtend in de spiegel een man met pikzwart haar aankeek, die vaag mijn trekken vertoonde. Toen ik de slaap uit mijn ogen had gewreven en enigszins bij bewustzijn was gekomen, drong pas goed tot me door dat ik mezelf zag. Het effect was zonder meer komisch.

Na een paar maanden begon ik die maandelijkse verfbeurten zat begon te worden. Ik besloot om mijn natuurlijke haarkleur weer een kans geven.

ks1Wie denkt dat ik er een tijdje als een haveloze schooier bij heb gelopen, met een uitgroei waar je U tegen zegt, moet ik teleur- of geruststellen. Op de een of andere merkwaardige manier verliep de overgang van zwarte kuif naar grijzend kapsel heel geleidelijk. Onder de verf ging een heel acceptabel haarkleurtje schuil. En zo kwam er een einde aan de korte zwart haar-periode in mijn leven.

Voor grijze dakduiven die ook hun oude kleur weer terug willen, kan ik ter bemoediging zeggen dat het aanbrengen van het smeerseltje een fluitje van een cent is. Gewoon een kwartiertje in laten trekken en uitspoelen. Doen jongens!

Maar uiteindelijk heb ik, sadder and wiser, besloten het haar verven te laten voor wat het is: een kunstmatige manier om er ‘jonger’ uit te zien. Ik behoor nu eenmaal tot het grauwe leger der grijze muizen. En ach, zo erg is dat nu ook weer niet.

100_1416

2 thoughts on “Geverfde vent”

  1. Een vlugge edoch globale blik geworpen en zoals ik op voorhand al toezegde, ik ga je lezen.
    En dat niet met muziek van de Stones maar het Requiem van Mozart op de achtergrond, want die muziek brengt mij – hoe paradoxaal ook – een glimlach.
    Voor het nu: geniet!
    Een warme groet van Dame taalt

    1. Zie maar hoever je komt met lezen hier, want daar ben je, ondanks je toezegging, natuurlijk geheel vrij in. Hopelijk gaat dat lezen in combinatie met het luisteren naar het Requiem van M. behalve met een glimlach ook met het nodige genoegen gepaard.
      Een recht hartelijke groet terug.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s