Categorie archief: Van alles (en nog wat)

Goethe: Twee gedichten/Zwei Gedichte – Fontane: Een gedicht/Ein Gedicht

Das Göttliche                                                 Het Goddelijke

Edel sei der Mensch,                                  Edel is de mens
Hilfreich und gut!                                        Hulpvaardig en goed!
Denn das allein                                             Want dat alleen
Unterscheidet ihn                                       Onderscheidt hem
Von allen Wesen,                                         Van alle wezens
Die wir kennen.                                             Die wij kennen.

Heil den unbekannten                              Leve de onbekende
Höhern Wesen,                                            Hogere wezens
Die wir ahnen!                                              Die wij veronderstellen!
Ihnen gleiche der Mensch!                    Op hen lijkt de mens
Sein Beispiel lehr uns                                Zijn voorbeeld leert ons
Jene glauben.                                                 Dat te geloven.

Denn unfühlend                                           Want ongevoelig
Ist die Natur:                                                  Is de natuur:
Es leuchtet die Sonne                               De zon verlicht
Über Bös und Gute,                                   Goed en kwaad
Und dem Verbrecher                                En voor de slechterik
Glänzen wie dem Besten                        Schitteren als voor de beste
Der Mond und die Sterne.                     De maan en de sterren.

Wind und Ströme,                                      Wind en stromingen,
Donner und Hagel                                     Donder en hagel
Rauschen ihren Weg                                Gaan ruisend hun weg
Und ergreifen                                               En grijpen,
Vorüber eilend                                             Vooruit ijlend,
Einen um den andern.                              Zowel de een als de ander.

Auch so das Glück                                      Zo stapt ook het geluk
Tappt unter die Menge,                           De menigte in,
Faßt bald des Knaben                              Grijpt spoedig de gekrulde
Lockige Unschuld,                                      Onschuld van een knaap,
Bald auch den kahlen                               Spoedig ook de kale,
Schuldigen Scheitel.                                  Schuldige schedel.

Nach ewigen, ehrnen,                              Volgens eeuwige, heilige
Großen Gesetzen                                      Grote wetten
Müssen wir alle                                           Moeten wij allen
Unsreres Daseins                                      De cirkel van ons bestaan
Kreise vollenden.                                       Voltooien.

Nur allein der Mensch                            Slechts de mens alleen
Vermag das Unmögliche:                      Vermag het onmogelijke:
Er unterscheidet,                                       Hij maakt onderscheid,
Wählet und richtet;                                  Kiest en voert uit;
Er kann dem Augenblick                       Hij kan het ogenblik
Dauer verleihen.                                        Duur verlenen.

Er allein darf                                                 Hij alleen mag
Den Guten lohnen,                                   De goeden belonen,
Den Bösen strafen,                                   De kwaden straffen,
Heilen und retten,                                     Helen en redden,
Alles Irrende, Schweifende                  Al het verwarrende, dwalende
Nützlich verbinden.                                  Nuttig verbinden.

Und wir verehren                                      En wij vereren
Die Unsterblichen,                                    De onsterfelijken
Als wären sie Menschen,                       Die, als zij mensen waren,
Täten im großen,                                        In het groot zouden doen
Was der Beste im kleinen                     Wat de beste in het klein
Tut oder möchte.                                        Doet of zou willen doen.

Der edle Mensch                                        De edele mens
Sei hilfreich und gut!                                Is behulpzaam en goed!
Unermüdet schaff er                               Onvermoeibaar doet hij
Das Nützliche, Rechte,                           Het nuttige, het juiste,
Sei uns ein Vorbild                                     Hij staat model
Jener geahneten Wesen!                      Voor die waarschijnlijke wezens!

Johann Wolfgang von Goethe (1783)

Gesang der Geister über den Wassern

                                                             Gezang van de geesten over de wateren

Des Menschen Seele                                 De ziel van de mens
Gleicht dem Wasser:                                 Lijkt op het water:
Vom Himmel kommt es,                           Uit de hemel daalt het neer,
Zum Himmel steigt es,                              Naar de hemel stijgt het op,
Und wieder nieder                                      En weer neer
Zur Erde muß es,                                          Naar de aarde moet het,
Ewig wechselnd.                                           Eeuwig veranderend.

Strömt von der hohen,                              Stroomt van de hoge,                        Steilen Felswand                                          Steile rotswand
Der reine Strahl,                                           De zuivere straal,
Dann stäubt er lieblich                             Dan stuift hij lieflijk
In Wolkenwellen                                          In wolkenflarden
Zum glatten Fels,                                         Naar de gladde rots,
Und leicht empfangen                              En licht ontvangen
Wallt er verschleiernd,                            Bruist hij versluierend,
Leisrauschend                                               Zacht ruisend
Zur Tiefe nieder.                                          Naar omlaag de diepte in.

Ragen Klippen                                              Doemen rotsen op,
Dem Sturz entgegen,                               Zijn val in de weg,
Schäumt er unmutig                                 Dan schuimt hij humeurig
Stufenweise                                                   Geleidelijk aan
Zum Abgrund.                                              De afgrond in.

Im flachen Bette                                          In de vlakke bedding
Schleicht er das Wiesental hin,          Glijdt hij het dal van de Wiese in,
Und in dem glatten See                           En in het gladde meer
Weiden ihr Antlitz                                     Laten alle sterren
Alle Gestirne.                                                Hun aangezicht zien.

Wind ist der Welle                                     Wind is de bron
Lieblicher Buhler;                                       Van lieflijke rimpelingen;
Wind mischt vom Grund aus               Wind mengt vanaf de bodem
Schäumende Wogen.                               Schuimende golven.

Seele des Menschen,                                Mensenziel,
Wie gleichst du dem Wasser!             Wat lijk je toch op het water!
Schicksal des Menschen,                       Mensenlot,
Wie gleichst du dem Wind!                 Wat lijk je toch op de wind!

Johann Wolfgang von Goethe (1779)

              Im Garten

Die hohen Himbeerwände
Trennten dich und mich,
Doch im Laubwerk unsere Hände
Fanden sich von selber sich.

Die Hecke konnt’ es nicht wehren,
So hoch sie immer stand:
Ich reichte dir die Beeren
Und du reichtest mir deinen Mund.

Ach, schrittest du durch den Garten,
Noch einmal im raschen Gang,
Wie gerne wollt’ ich warten,
Warten stundenlang.

Theodor Fontane (1819 – 1898)

             

 

 

 

 

 

 

 

                In de tuin

De hoge muren van frambozen
Scheidden jou van mij,
Maar in het geblaâr
Vonden onze handen als vanzelf elkaar.

De haag kon het niet verhinderen,
Hoe hoog ze ook maar stond:
Ik gaf jou de frambozen
En jij bood mij je mond.

Ach, liep jij nog eenmaal door de tuin,
In snelle gang,
Hoe graag zou ik willen wachten,
Wachten urenlang.