*Kommer, kwel en roem

Wie denkt dat mijn jeugd een en al kommer en kwel was, moet ik teleur- of geruststellen. Allereerst weet een kind niet beter dan dat wat het meemaakt gewóón is, omdat het zich niet buiten zijn eigen leven kan denken of voelen. En op de vraag van een of andere denkbeeldige psych: “Maar Kees, was het echt allemaal zo erg, die jeugd van je, en was er dan helemaal niets waar je met enig genoegen op terugkijkt?”, zou ik het volgende antwoord geven: “Waarde psych, natuurlijk waren er ook leuke dingen. U denkt toch niet dat ik zo’n fantastisch mens was geworden als die er niet geweest waren? In dat geval had er nu een seriemoordenaar voor u gestaan, of op zijn minst een vrouwenmishandelaar”.

Lees het hele artikel hier.

O tempo foge